De wekker gaat behoorlijk vroeg, we gaan om acht uur op pad naar de wijngebieden Brda en Vipava. Tomas, de compagnon van Sreco haalt ons op van het hotel. Het sneeuwt behoorlijk. Het sproeisysteem van de auto van Tomas is bevroren, dus het werkt niet. We hebben weinig zicht. Gelukkig stopt het al snel met sneeuwen en kunnen we bij een benzinestation de voorruit schoonmaken. Wel zo fijn, een beetje zicht op de snelweg ;-).

We komen aan bij de eerste producent. We krijgen een rondleiding en overal zie ik de welbekende slangen liggen. Gelukkig hoef ik niks schoon te maken deze keer ;-). Iedereen is hard aan het werk. Boris vertelt en ik krijg een mooie indruk van de authentieke druiven die in de regio verbouwd worden.

We gaan de wijnen proeven.
We starten met een sparkling wine. Sparkling wordt in Slovenië Penina genoemd. Een Rebula wel te verstaan. Fris, groen fruit en het is een lekkere openingswijn, om het maar even zo te noemen.

Hierna proeven een aantal stille witte wijnen.
De eerste is een blend van Rebula/Sauvignonasse (beter bekend als Tokaij) en een klein beetje Chardonnay. Hele mooie aromatische neus en een heldere frisse wijn van smaak. Subtiel van smaak en ik ben er weg van!
Ook proeven we een 100% Rebula. Deze valt me tegen, te licht, korte afdronk, niks bijzonders. Daar hebben we er al genoeg van op de Nederlandse markt.

De rode wijnen zijn hier minder authentiek, ze produceren een typische Bordeaux blend; Merlot, Cabernet Sauvignon en Cabernet Franc. Goed gemaakt, maar ik twijfel of ik deze goed in de markt kan zetten. Wel toegankelijk met fijne tannines en veel donker fruit. Best stevig, maar goed bij een mooi stuk vlees.

We kopen een aantal van deze wijnen, het plan is deze thuis nogmaals te proeven met mijn proefvrienden, zodat ik kan beslissen of ze een plaatsje krijgen in mijn assortiment.
We vertrekken, nadat we Boris hartelijk bedanken voor de leuke rondleiding door de winery en de proeverij.
De omgeving is de moeite waard, het landschap is licht glooiend en overal waar je kijkt, zie je wijngaarden. De Burja waait hard over de velden. Buiten moet ik mijn haren vasthouden, wil het niet van mijn hoofd waaien. Ik had veel over de wind gehoord en gelezen, nu heb ik ‘m gevoeld ook. Er is niks gelogen over deze wind. Hij waait hard en is koud. Ik kan me goed voorstellen dat deze wind flink verkoeling brengt in de zomer.
We rijden richting de Vipava vallei. Sreco heeft een afspraak met een distributeur die goed bekend is in de regio. We proeven wat van zijn eigen gemaakte wijn. Leuke hobby van hem, maar als ik hem was, zou ik het bij een hobby houden. Wel goed om na de proeverij meteen een wat mindere wijn te proeven, dan weet ik meteen dat ik mijn smaak nog bij me heb. ☺.
We rijden door naar een producent in dezelfde Vipava vallei. Vipava 1894 genaamd. Een erg leuk wijnhuis en om jullie niet te vervelen, zal ik het kort houden. We proeven een Sekt, drie witte, en twee rode. Ik ben enthousiast en ik weet dat ik hele goede dingen proef. Ik praat met de wijnmaakster en ik ben weer even in Canada. Ik geniet van haar verhaal en ik zie aan haar dat ze van haar wijnen houdt. Dat geeft me vertrouwen. Ik heb een paar wijnen gekozen en op mijn proeflijst gezet. Ik kan niet wachten om deze wijnen aan jullie te laten proeven. Dit is waarom ik naar Slovenië ben gegaan.
Morgen weer een proefdag op het programma. We rijden terug naar Kamnik en we hebben alle drie een goed gevoel over de laatste producent.
We praten nog even na bij Sreco thuis en dan val ik om van de slaap. Nu in de hotelkamer en slapen. Ik kan nergens anders meer aan denken. Morgen weer een dag.