Vandaag vanuit Ohlstadt naar Kamnik gereden. Normaal doe je daar ongeveer 4 uur over, maar door het slechte weer en de vele sneeuw, arriveer ik pas om half drie in Kamnik. Dit, terwijl ik om 8 uur al bij Peter vandaan ben gereden. De Tomtom wilde me waarschijnlijk Zuid Duitsland laten zien, want ik werd over hele kleine landweggetjes getuurd. Ik moet nog eens nakijken op de kaart waar dat allemaal was, want ik kan me bijna niet voorstellen dat het een doorgaande route is. Enfin, ik ben er (sneller geschreven dan gereden) en Sreco staat al op me te wachten. Net voordat ik in Kamnik aankwam kreeg ik een melding in mijn dashboard.


De vering van de auto moest nagekeken worden. Er zitten twee standen op de vering van de auto en dit systeem gaf een melding. Gelukkig bleek het mee te vallen. Lvis heeft even met de garage in Nederland gebeld en met de vering is niets mis, alleen het systeem moet waarschijnlijk even nagekeken worden. Het kan ook zijn dat de melding spontaan weer verdwijnt. Laten we daar maar op hopen. Geen melding, geen probleem nietwaar? ;-).
Nadat ik kennis had gemaakt met Sreco, gingen we naar een plaatselijk restaurant met Balkan eten. Varkensworstjes en een soort bonenschotel en een pittige pastei. Het smaakte heerlijk. Ik maak kennis met de compagnon van Sreco. Een oud burgemeester van Kamnik. Aardige vent. We besluiten morgen naar een aantal producenten te rijden in Brda en in Vipava. Dit is het gebied aan de kust bij Italië en Istrie.
Het plan is wijnen te proeven die van authentieke druiven zijn gemaakt. Ik wil starten met een klein assortiment en ik ben benieuwd naar de kwaliteit van de wijnen.
Terug in Kamnik ga ik met Sreco naar het hotel waar ik verblijf. Daar heb ik een gesprek met de nieuwe eigenaar van het hotel. Hij wil graag samenwerken en zijn hotel aanbieden als verblijf, voor als we kleine wijntrips maken in de regio. Kamnik is centraal gelegen, dus een mooie uitvalbasis. Over dat hotel en de trips moet ik nog maar eens goed nadenken. Dat wordt prio twee.
Na het gesprek rijden we terug naar het huis van Sreco, waar ik zijn familie ontmoet. Ontzettend aardige familie. We eten samen en rond tien uur val ik bijna om van de slaap. Sreco brengt me terug naar het hotel, waar ik als een blok in slaap val.
De reis heeft al weer veel avontuur gebracht en ik ben benieuwd naar morgen. Ik heb wat foto’s op fb geplaatst, want ik kan nog steeds geen nieuwe op dit blog plaatsen. Wordt vervolgd.